วรรณคดี - วรรณกรรม

posted on 06 Jun 2012 19:44 by sirimajan

                                                  วรรณคดี –  วรรณกรรม

ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการศึกษาวรรณคดี-วรรณกรรม       

 1.        ประเภทของวรรณคดีและวรรณกรรม

          วรรณคดีและวรรณกรรมแบ่งประเภทได้ดังนี้            

          1.1      แบ่งตามลักษณะการแต่ง  ได้ 2 ประเภท  คือ

                    1.1.1   ร้อยแก้ว  หมายถึง  ลักษณะการแต่งที่  ไม่บังคับจำนวนคำ  สัมผัส  หรือเสียงหนักเบา (ครุ ลหุ)  เช่น  นิทาน  นิยาย  นวนิยาย  เรื่องสั้น  บทละคร  พงศาวดาร  สารคดี  และบทความ  เป็นต้น

                    1.1.2   ร้อยกรอง  หมายถึง  ลักษณะการแต่งที่  บังคับจำนวนคำ  คณะ  สัมผัส  หรือเสียงสูงต่ำ  หนักเบา  แบ่งเป็น 5 ประเภทใหญ่ ๆ คือ  โคลง  ฉันท์  กาพย์  ร่าย  กลอน

          1.2      แบ่งตามลักษณะเนื้อเรื่อง  ได้ 2 ประเภท  คือ

                    1.2.1   บันเทิงคดี   เป็นงานเขียนที่มุ่งเน้นให้  ความบันเทิงแก่ผู้อ่าน  เช่น  เรื่องสั้น  นวนิยาย  บทละคร  

                    1.2.2   สารคดี  เป็นงานเขียนที่มุ่งเน้นให้  ความรู้และข้อคิดเป็นหลัก  เช่น  สารคดีวิชาการสารคดีท่องเที่ยว

 2.        ความหมายของวรรณคดีและวรรณกรรม

          2.1      ความหมายของวรรณคดี  วรรณคดี  (LITERATURE)  หมายถึง  หนังสือที่ได้รับการยกย่องว่าแต่งดี  (ในด้าน  การใช้ภาษา  แสดงความคิด  รูปแบบ  เนื้อหา)  คำว่า  วรรณคดี  ได้ประกาศใช้ใน  วรรณคดีสโมสร  ในสมัยรัชกาลที่ 6  หนังสือที่จัดว่าเป็นวรรณคดี  ได้แก่  กวีนิพนธ์  ละครไทย  นิทาน  ละครพูด  พงศาวดาร

          2.2      ความหมายของวรรณกรรม  วรรณกรรม (LITERATURE WORKS หรือ  GENERAL LITERATURE)   หมายถึง  งานเขียนทุกชนิด  เช่น  หนังสือวรรณกรรม  บทความ  คำปราศรัย  จุลสาร  คำว่าวรรณกรรม  ใช้เป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2475

                    การแบ่งแยกว่าอะไรเป็นวรรณคดี – วรรณกรรม  ใช้ระยะเวลาของการรับอิทธิพลจาก  ตะวันตก  เป็นเกณฑ์  นั่นคือ  หนังสือใดที่แต่งขึ้นก่อนในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  ซึ่งวรรณคดีสโมสรรับรอง  ถือว่าเป็น  วรรณคดี  ส่วนหนังสือที่แต่งขึ้นหลังจากนั้นจะได้รับอิทธิพลจากตะวันตกถือว่าเป็น  วรรณกรรม

-----------------------------------------------------------------------------

ข้อมูลเพิ่มเติม  จาก  http://knowledge.eduzones.com/knowledge-2-1-1921.html

     ในปี พ.ศ. 2457 ไทยเรายังไม่มีคำว่า "วรรณคดี" ใช้ เราเรียกหนังสือวรรณคดีว่า "หนังสือ" และคำว่า "วรรณคดี" นี้รู้จักกันอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2450 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในโอกาสที่ทรงตั้ง "โบราณคดีสโมสร" ขึ้น วัตถุประสงค์ของสโมสรนี้ก็เพื่อส่งเสริมการประพันธ์ การศึกษาประวัติศาสตร์และโบราณคดี งานที่สำคัญที่สุดเกี่ยวกับวรรณคดีคือ การพิมพ์เผยแพร่วรรณคดีโบราณ เช่น ลิลิตยวนพ่าย ทวาทศมาส และนิราศพระยาตรัง เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีคณะกรรมการตรวจคัดหนังสือที่แต่งดี เพื่อรับพระบรมราชานุญาตประทับพระราชลัญจกรมังกรคาบแก้ว หนังสือใดที่โบราณคดีสโมสรนี้ประทับพระราชลัญจกรมังกรคาบแก้วก็ได้ชื่อว่าเป็น "วรรณคดี" ซึ่งในขณะนั้นถือว่าเป็น "หนังสือดี"  ต่อมาใน พ.ศ. 2457 คำว่า "วรรณคดี" จึงได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เนื่องด้วยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงตั้งวรรณคดีสโมสร เพื่อส่งเสริมการแต่งหนังสือ เช่นเดียวกับกิจการของโบราณคดีสโมสร และงานที่สำคัญของวรรณคดีสโมสรนี้ก็คือการพิจารณายกย่องหนังสือสำคัญของชาติว่าเรื่องใดเป็นยอดทางไหน (สิทธา พินิจภูวดล และนิตยา กาญจนะวรรณ. 2520 : 1-3)

 

edit @ 6 Jun 2012 20:16:24 by sirimajan

edit @ 10 Jun 2013 20:27:14 by sirimajan

Comment

Comment:

Tweet