ภาษามีความงามได้เพราะ           
      
๑)   การสรรคำ หรือเลือกคำ 
     
๒)   การเรียบเรียงคำ          
     
๓)   การใช้โวหารภาพพจน์  
 
  ๒)   การเรียบเรียงคำ   
 

1.   เรียงข้อความที่บรรจุสาระสำคัญไว้ข้างท้ายสุด 
     เช่น  -  ถึงแม้งานนี้จะยาก แต่เขาก็พยายามทำจนสำเร็จ
            -  ถ้าเธอยอม  ฉันก็จะยอมอย่างไม่มีปัญหา

2. เรียงคำ วลี หรือประโยคที่มีความสำคัญเท่า ๆ กัน 
     เคียงกันไป
เช่น 

          -   รัฐบาลของประชาชน โดยประชาชน และ
เพื่อประชาชนคือรัฐบาลที่คนไทยปรารถนา
 
            -   การงานของเราทุกอย่างนั้นมุ่งตรงไปที่  ความดี 
ความงาม  และความจริงเสมอ
 

3. เรียงประโยคให้เนื้อเข้มข้นขึ้นไปตามลำดับ ดุจขึ้นบันไดจนถึงขั้นสุดท้าย
ซึ่งสำคัญที่สุด
เช่น
 
       -  ข้าพเจ้าเกิดมาแล้ว  ข้าพเจ้ายังมีลมหายใจอยู่
และข้าพเจ้าจะต่อสู้ต่อไป
 
       -  สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น  สิบตาเห็นไม่เท่ามือคลำ
สิบมือคลำไม่เท่าชำนาญ
 

4.  เรียงประโยคให้มีเนื้อหาเข้มข้นขึ้นไปตามลำดับแต่คลายความเข้มข้นลงในช่วงหรือประโยคสุดท้ายอย่างฉับพลัน 
       เช่น ผู้ก่อการร้ายจับตัวประกัน 3,000 คน ตัวประกันร้องขอชีวิต รัฐบาลเจรจาต่อรอง ผู้ก่อการร้ายยังคงเรียกร้องเครื่องบินยานพาหนะ รัฐบาลตัดสินใจขั้นเด็ดขาด ในที่สุดผู้ก่อการร้ายปล่อยตัวประกันอย่างปลอดภัย 

 5.  เรียงถ้อยคำให้เป็นประโยคคำถามเชิงวาทศิลป์
      (ไม่ต้องการคำตอบ แต่ต้องการให้ยอมรับความจริง)

เช่น   ใครบ้างที่ไม่อยากเป็นไทย  ใครบ้างที่อยากเป็นทาส

 
 edit @ 24 May 2014 15:28:58 by sirimajan

edit @ 24 May 2014 15:31:42 by sirimajan

edit @ 24 May 2014 17:22:49 by sirimajan

edit @ 24 May 2014 17:25:19 by sirimajan